Klaseko ariketa laburra

Por antecomedores y galerias salio a patios iguales y repetidas veces al mismo patio. Subió por escaleras polvorientas a antecamaras circulares; infinitamente se multiplicó en espejos opuestos;... en el segundo piso, en el último, la casa le pareció infinita y creciente. “La casa no es tan grande” -pensó- “la agranda la penumbra, la simetria, los espejos, los muchos años, mi desconocimiento, la soledad”



Pertsona bat espazio batera sartzen dela ulertzen da. Testuaren arabera, etxebizitza batera.
Datu konkretuak ematen dituen arren (ispiluak daude, gune simetrikoak, eta abar) abstrakzio puntu bat dauka testuak. Horregatik, grafikoki adierazterako orduan, abstrakziora jotzea erabaki dut, testuak datu objetiboak emateaz gain sentimentuekin jolasten duelako.



Etxebizitza espazio agobiante bat bezala ulertu dut, iluna eta amaigabea dena. Hortaz, grafikoki erabat desitxuratua irudikatu da: ez da adierazi fisikoki duen forma, norberak espazialki ulertzeko modua baizik.
Pertsonaia espazio berri batean sartzen den momentua irudikatzen da. Nola galdua sentitzen duen bere burua, inguruaren handitasuna azaltzen da pertsonaiaren eskalaren aurrean.

 

Hainbat espaziok osatzen dute etxebizitza. Etxebizitza hauek trantsizio gunez daude konektatuak. Hemen uzten ditut hainbat saiakera:

 

Behin bolumenen forma erabakia dagoela, azken emaitza ordenagailuz egitea pentsatu dut. Hemen uzten dizuet lortutakoa: